22.10.2017

Araf

Yazılar ve Fotoğraflar: Feride Öksüz Haberi Oku

  • Semih, sınav sonuçlarının Perşembe günü açıklanmasının ardından Pazartesi günü işe başlamış.
  • Araf
  • Semih dükkânda babası Recep Nergiz’e yardım ediyor.
  • Henüz ustalık gerektirmeyen işler yapan Semih, makinesinin ayarlarını yaptıktan sonra işin bitmesini bekliyor.
  • Sabah işe giderken kapıda bir yandan babasını bekliyor, bir yandan da uyanmaya çalışıyor
  •  Her cuma okula giden Semih, dönüşte Beyoğlu’ndan Fatih’teki evine yürüyerek gidiyor.
  • Yaptığı eski resimlere bakmak ona eski çabalarını hatırlatıyor. Annesinin sakladığı birkaç resimden iki örnek
  • Hep yürümeyi tercih eden Semih işten erken çıktığı bir günde arkadaşlarıyla bir an önce buluşmak istiyor. Otobüs yolculuğu.
  • Okula gittiği günlerde eve geldiği gibi mahalledeki arkadaşlarının yanına gidiyor. Buluşma çağrısı sadece bir ıslık.
  • İstanbul’daki birçok insan gibi Semih ve arkadaşları parklarda buluşuyor. Çok kalabalık olmayan parklar ise birinci tercihleri.
  • Yine bir parkta tanıştığı, müzik yapan bir grup gençten gitar çalmayı öğreniyor.
  • Çocukluğunun geçtiği evin merdivenleri, dışarı çıkmadan önceki son durak.
  • İşe gitmenin en kötü tarafı erken kalkmak Semih için. Babasıyla beraber işlemek için demir levhalar aldıktan hemen sonra.
  • Araf
  • Araf
  • “Geçen yılki fırsatı şimdi verselerdi, her şey farklı olurdu. Bugünkü aklım olsaydı derler ya… Ama, dün yaptıklarımı yapmasaydım bugünkü aklım olmazdı.”

"On sekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılır." Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi Semih Nergiz (15) Çıraklık Eğitim programına kayıtlı bir tornacı. Bu programa göre haftada bir gün Çıraklık Eğitim Merkezi'ne gidiyor geriye kalan zamanında da babasının torna dükkânında çalışıyor. Kayıtlı olduğu bu program onun işçiliğini meşru kılmakta. O, ailesinin ve Çıraklık Eğitim Merkezi'ndeki hocalarının desteklerine ve tüm iyi niyetlerine rağmen seçmediği bir hayatı yaşıyor. Başta kanunlarla hak sayılan çocukluğu hiçe sayan düzen olmak üzere, birçok farklı sebepten meslek seçimini ve eğitimini yeteneklerine göre yapamayan çocuklardan biri olan Semih diğer tüm insanlar gibi birey olma çabasında. 1 yıl önce bu çabayla Avni Akyol Güzel Sanatlar Lisesi resim bölümüne hazırlanan Semih, sınavı kazanamayınca resim yapmayı bırakmış.  

Semih'in sözleri

"Kafamda babamın yanında çalışmak gibi bir şey yoktu."

"Resimle ilgili bir şey okuyup hem resimle ilgilenmek hem de grafikerlik yapmak isterdim."

"Geçen yılki fırsatı şimdi verselerdi, her şey farklı olurdu. Bugünkü aklım olsaydı derler ya…

Ama, dün yaptıklarımı yapmasaydım bugünkü aklım olmazdı."

 Meslek seçiminin çocuğun yeteneklerine ve ilgilerine göre özenli bir şekilde yapılması bir hayalken elimizde kalan en iyi seçenek iş öğrenme ve bir meslek sahibi olmak oluyor. İş hayatına atılan bu ilk adımın ardından geride kalan çocukluk zaman zaman gözde bir parlamayla ortaya çıksa da, olgun olma ve büyüme çabası hep baskın çıkıyor.